SM40 / SM41

Brak lokomotyw spalinowych skłonił PKP do przeprowadzenia prób węgierskiej lokomotywy manewrowej oznaczonej przez producenta jako DVM 2-2. Lokomotywy te były produkowane w zakładach MAVAG w Budapeszcie od 1956roku. Próby, podczas których przejechano łącznie 2185km (przeprowadzono je m.in na linii Kraków-Zakopane ze składem 156t) wypadły pomyślnie. Zamówienie na 10 sztuk zostało zrealizowane na przełomie 1958 i 1959 roku. Lokomotywy te początkowo oznaczono jako Lwe58. Dopiero w 1960roku zmieniono oznaczenie serii z Lwe58 na SM40 (zgodnie z normą RN-58/MK0001).
Po 1961 roku dostarczono następne partie (liczące w sumie 264 sztuk) które zostały nieco przerobione i otrzymały nowe oznaczenie-SM41 (ocznaczenie procucenta DVM 2-10). Lokomotywy tej serii były używane na PKP i na bocznicach przemysłowych. Główna różnica pomiędzy obiema seriami to uproszczone sterowanie elektropneumatyczne w serii SM41. W 1959 zakłady Ganz i MAVAG połączyły się i na czołownicach lokomotyw serii SM41 znajdowały się już tabliczki Ganz-Mavag. Następne egzemplarze nieznacznie różniły się od siebie drobnymi ulepszeniami. Niestety, co przyznają nawet wewnętrzne opracowania PKP, w początkach eksploatacji lokomotywy te wykazywały szereg usterek.
Lokomotywy serii SM40 i SM41 to pojazdy manewrowe, czteroosiowe, z przekładnią elektryczną prądu stałego. Elektropneumatyczne sterowanie umożliwiało połączenie 2 lub 3 lokomotyw i sterowanie nimi z jednego miejsca. Sylwetka obu lokomotyw jest niemal identyczna, główna różnica to brak barierek w przypadku lokomotyw serii SM40. Na końcu lokomotyw znajduje się obszerny przedział maszynisty (wyposażony m.in. w kuchenkę elektryczną) z dwoma dźwigniami nastwanika i hamulca co ułatwiało sterowanie lomotywą. Czuwak (z możliwością wyłączenia) umożliwał jednoosobową obsługę lokomotywy. Obie lokomotywy miały instalację elektryczną 24V zasilaną z akumulatorów zasadowych umieszczonych po obu stronach lokomotywy. Z charakterystyki lokomotywy jednoznacznie wynika jej uniwersalny charakter, jedynie brak własnego kotła ogrzewczego utrudniał zastosowanie jej zimą do prowadzenia pociągów pasażerskich.

Dane techniczne:

Układ osi: Bo'Bo'
Prędkość maksymalna: 80 km/h
Największa siła pociągowa: 182,6 N
Masa własna: 59,15t
Masa słuzbowa: 61,76t
Długość: 11,278m
Wysokość: 4,44m
Szerokość: 3,05m
Średnica kół: 1040mm
Minimalny promień łuku: 50m
Hamulec: Knorr, ręczny śrubowy
Silnik spalinowy: Diesel, V16 typu XVIJV170/240
Moc: 441 kW
Prędkość obrotowa: 1100obr/min
Średnie ciśnienie efektywne: 0,55 MPa
Średnia prędkość tłoka: 9,0 m/s
Masa silnika: 5,6 t
Przekładnia: elektryczna
Pradnica główna typu: EBSc41/200
Prąd znamionowy: 1200 A
Napięcie znamionowe: 275 V
Moc znamionowa: 370 kW
Silniki elektryczne typu: TC32-44/14
Moc znamionowa: 107 kW
Przełożenia przekładni przy silniku trakcyjnym: 77:17

Podstawowe wymiary lokomotywy serii SM 40 Długość:11290, Wysokość: 4440 mm


SM40-01; Kliknij, aby powiekszyc SM41-01; Kliknij, aby powiekszyc




Sprawny wagon motorowy-może być zestawiony z pociągiem retro: SN61-168
Niesprawne lokomotywy spalinowe-zachowane jako eksponaty i pomniki: SBx90104 | SM40-01/SM41-01 | LS60 | SM04-002 | ST43-01
Pociągi RETRO'2014 (Chabówka-Mszana Dolna)
Strona główna | Historia Skansenu | Trakcja parowa | Trakcja spalinowa | Trakcja elektryczna | Wagony | Tabor specjalny | Przejazdy RETRO | Galeria | Modelarstwo | FAQ | Linki | Mapa strony
Noclegi | Informacje praktyczne | O stronie | e-mail
© Miłosz P. Mazurek 1998-2014
English version English version