W ruchu pasażerskim na górskich liniach (głównie Zakopiańskiej) parowozy serii TKt1/2 okazywały się niewystarczające. W 1932 roku zamówino w HCP 25 nowych tendrzaków przeznaczony na wzniesienia do 2,2%. Pierwszy parowóz oddany został do eksploatacji w 1933 roku a ostatni w 1936 roku. Konstrukcja opierała się na parowozie towarowym serii Ty23, natomiast silniki pochodziły od parowozów pośpiesznych serii Pt31. Niestety, parowozy te pomimo bardzo dobrych silników, legitymowały się bardzo niską sprawnością w granicach 44-67% nawet przy węglu dobrej jakości. Zgodnie z założeniami całą serię przydzielono do dyrekcji krakowskiej gdzie obsługiwały pociągi dalekobieżne z Krakowa do Zakopanego a także z Tarnowa do Krynicy. Po wojnie na PKP pozostało tylko 11 maszyn tej serii, które początkowo pracowały w MD Płaszów, skąd przekazano je do MD w Suchej. Egzemplarze eksploatowane po wojnie miały zamontowane dodatkowe odchylacze dymu.
W 1974 roku skasowano całą serię. Prezentowany egzemplarz przekazano do Muzeum Kolejnictwa w Warszawie. W 1992 roku został odbudowany w ZNTK w Pile i przekazany do Skansenu w Chabówce. Jest to zarazem jedyny zachowany parowóz tej serii.