TKh49-1

W latach 1984-85 zamontowano mechaniczne podajniki węgla w dwóch parowozach serii Ty2

Pierwszy parowóz tej serii został zbudowany w FabLoku w lipcu 1927 roku na zamówienie koncernu Skarboferm (Polskie Kopalnie Skarbowe na Górnym Śląsku). W następnych latach wykonano po jednej sztuce tego parowozu dla czterech różnych przedsiębiorstw. Kocioł na parę nasyconą, z przepustnicą suwakową połączony był z ostoją za pomocą skrzyni poddymniczej i 2 blach wahadłowych. Parowozy wyposażano m.in. w: stawidło Heusingera z nastawnicą dźwigniową, hamulec ręczny, przerzutowy oraz próżniowy Hardyego (w jednym egzemplarzu-Westinghouse'a). Płomieniówki były stalowe. Parowozy były ekonomiczne w eksploatacji. Prowadziły również ruch pasażerski na lini Warszawa-Młociny-Łomianki. W 1929 roku zbudowano trzy dalsze egzemplarze o identycznych parametrach technicznych. Od pierwowzoru różniły się kilkoma szczegółami technicznymi i zewnętrznie-wyglądem budki maszynisty i niższym kominem. Masa zmodernizowanych parowozów była o 1,2 tony mniejsza od poprzednika. W latach 1947-1962, na podstawie zachowanej dokumentacji technicznej budowano parowozy nazywane tak jak huta dla której pierwotnie je przeznaczono-"Ferrum".W latach 1953-1963 wyeksportowano 83 sztuki do Chin, Rumuni i Węgier. Prezentowany egzemplarz został wyprodukowany w 1961 roku (nr fabryczny 5695). Został przekazany do Skansenu przez Hutę Florian w Świętochłowicach. Jest najmłodszym czynnym parowozem w Skansenie.