Parowozy tej serii były rekonstrukcją typu 170, przy czym w porównaniu z pierwowzorem były o wiele ekonomiczniejsze. Po I wojnie światowej były dalej produkowane głównie przez fabryki austriackie dla Jugosławi, Czechosłowacji i Polski. Zakłady Parowóz w Warszawie montowały parowozy tej serii. W 1926 roku na PKP służyło 115 parowozów tej serii . Prezentowany egzemplarz został wyprodukowany w 1921 roku i pracował jako Tr12-58. W czasie okupacji nosił numer 56 3522. Po wojnie do 1966 roku pracował jako Tr12-25. Przez cały okres swojej służby pracował w Krakowie. Od połowy lat 70. znajdował się w zbiorach Muzeum Kolejnictwa. Został odbudowany w 1993 roku w ZNTK Piła.
Dane techniczne:
Długość:11 005 mm
Wysokość:4 570 mm
Nadciśnienie pary w kotle:13 at
Średnica cylindrów:570 mm
Powierzchnia rusztu:3,87 m2
Średnica kół napędowych:1 260 mm
Średnica kół tocznych:970 mm
Masa w stanie służbowym:68,0 t
Prędkość maksymalna:60 km/h
Tender serii 16C11
Pojemnośc skrzyni wodnej:16,0 m3
Pojemność skrzyni węglowej:6,8 t
Parowóz z tendrem
Długość całkowita parowozu i tendra:17 535 mm
Łączna masa służbowa:107,8
Zobacz więcej:
|
 Tr12-25 podczas PAROWOZJADY'2005
 Tr12-25 manewruje na terenie Skansenu
 Tr12-25 manewruje na terenie Skansenu
Prace spawalnicze
|
